Kip
- 1,6 kg kippendijen (ontbeend, met vel)
- 40 g Angus & Oink Shawarma rub
- 2 el zonnebloemolie
Knoflooksaus
- 300 g mayonaise
- 150 g Griekse yoghurt
- 4 tenen knoflook (geraspt)
- 1 citroen (sap)
- 1/2 bosjes platte peterselie (fijngehakt)
- 1 tl zeezout
Groente
- 1/2 ijsbergsla (in fijne reepjes)
- 1 komkommer (in blokjes)
- 3 tomaat (in blokjes, zonder zaadlijst)
- 1 puntpaprika (in dunne repen)
- 1 rode ui (dun gesneden)
- 1 citroen (sap)
- 1 tl zeezout
Erbij
- 8 pitabroodjes
- 4 el sriracha
- Kruiden
Dep de dijen droog, wrijf ze in met de olie en bestrooi ze rondom royaal met de shawarma rub. Extra zout heb je niet nodig, dat zit in de rub. Laat ze een half uur staan, of zet ze een nacht onafgedekt in de koelkast als je vooruit wilt werken. - Knoflooksaus
Roer de mayonaise, yoghurt, knoflook, citroensap, peterselie en het zout door elkaar en zet minstens twintig minuten koud weg zodat de knoflook doortrekt. Maak hem stevig op smaak; tegen die kruidige kip verdwijnt een flauwe saus volledig. - Groente
Meng de sla, komkommer, tomaat, paprika en rode ui met het citroensap en zout. Haal de zaadlijst uit de tomaat, anders wordt je broodje nat. - Grillen
Stook de kamado op 180 °C indirect. Leg de dijen met het vel naar boven op het rooster en gaar ze in 25 tot 30 minuten tot een kern van 75 °C. - Kleuren
Leg de dijen de laatste twee minuten met het vel naar beneden op de directe kant voor een geblakerde rand. Blijf erbij, want de suikers in de rub kleuren snel. - Rusten en snijden
Laat de dijen vijf minuten rusten en snijd ze dan pas in repen van een centimeter, dwars op de vezel. - Opbouwen
Warm de pita’s kort op het rooster tot ze soepel zijn en snijd ze open. Smeer de onderkant in met knoflooksaus, vul met de groente en de kip, en werk af met nog wat saus en een streep sriracha.
Leer alles over je kamado
Een kamado kan veel meer dan grillen alleen. In de Kamado Workshop van Buiten.studio leer je in 4 tot 5 uur de technieken die je nodig hebt: aansteken, temperatuur beheersen, roken en bakken.
Waarom dit werkt
Kippendij en geen kipfilet: dij heeft genoeg vet en bindweefsel om een half uur boven vuur te liggen zonder droog te worden, en hij blijft sappig als je hem doorbakt. Dat laatste is geen keuze maar een must — dij wil je juist ruim boven de 70 °C hebben, want pas rond de 75 valt het bindweefsel uit elkaar en wordt hij zacht in plaats van rubberig. Bij kipfilet is 75 °C het einde van het gerecht, bij dij het begin.
Indirect op 180 °C in plaats van hard direct, omdat de suikers in de rub anders zwart worden voordat de kern klaar is. Wil je toch die geblakerde randen, leg de dijen dan de laatste twee minuten direct op de kolen — dan heb je allebei.
En laat het snijden tot het laatste moment. Een hele dij houdt zijn vocht vast; snijd je hem te vroeg in repen, dan ligt het sap op de plank in plaats van in je broodje.
